Van azerty naar qwerty

0

Ik heb leren typen in België, op een azerty-toetsenbord en ken het als m’n broekzak. Het voelt vertrouwd aan, als een soort digitale second nature. Blindelings tover ik op een azerty-toetsenbord de meest waanzinnige accenten op het scherm.

Nederbuur AZERTY

 

 

 

 

 

Toen ik in Nederland kwam studeren werd ik voor het eerst geconfronteerd met de Nederlandse qwerty-toetsenborden. In het begin wqg qlles er wo uit: Echt niet wo ;qkkelijk: Qls;qqr vloeken en corrigeren zerd ;ijn deel: So;;ige teksten zqren erg onherkenbqqr gezorden en konden voortqqn enkel door insiders zorden gelewen:

 

Nederbuur QWERTY

 

 

 

 

 

 

Op de unief in Groningen kregen we heel soms een statistiek-opdracht die we in een afgebakende tijd moesten inleveren. Great! Tikkel-de-tokkel, zucht, delete. Maar ach, het meeste studiewerk gebeurde op mijn eigen laptop, dus die qwerty kon me toen niet echt raken.

Daarna huwde ik een partner met qwerty-vingers. Even snel wat typen op elkaars computer zat er in het begin echt niet in. Maar na wat oefening kon ik traag maar beschaafd op een qwerty typen. De cijfers zijn overigens veel makkelijker op een qwerty, geen shift meer indrukken, gewoon voluit een cijfer op het scherm. Maar buiten een punt en een komma, kon ik geen leestekens vinden. Accenten waren al helemaal zoek op de qwerty. Ik ben iemand die ook echt het dakje op de ‘enquete’ wil, en het deelteken op het ‘creeren’. Het lanceren van synoniemen om het probleem te omzeilen bleek een grote vondst: niet ‘oriënteren’ maar ‘uitkijken naar’ en de ‘enquete’ werd een ‘vragenlijst’.
Ik trok goed mijn plan.

Maar toen ik vorig jaar voor het eerst in Nederland ging werken, moesten mijn vingers er echt aan geloven. Mijn typprestaties konden wat tempo gebruiken. Op het werk een qwerty, thuis een azerty. Daardoor sloegen mijn vingers menigmaal in de knoop.

Daarom een maand geleden een nieuwe Macbook Pro besteld, mèt qwerty-toetsenbord!

Weer een stapje in de integratie. Voilq!

Oeps.

Share.

Leave A Reply