Belastingontduiking, een nationale sport

0

We wisten het niet van elkaar. Pas na ons huwelijk kwam dit aan het licht. Mijn vrouw is een goeie burger: ze werkt, betaalt belastingen, rijdt niet te hard, en als dat laatste per ongeluk toch gebeurt, betaalt ze netjes de boetes. Ik daarentegen ben ook wel een goeie burger, maar dan wel naar Belgische maatstaven.

Bij het invullen van de belastingen werd het verschil daarin voor het eerst duidelijk. Ze schrok toen ik haar zei dat ik de eindejaarspremie van mijn baan in België niet wou aangeven aan de belastingen, wegens oeverloos gedoe door grensarbeid. Stilte. Ze keek me ongelovig aan. Ik ging verder dat het me net het handigste leek om die premie achterwege te laten. Zo hoefde ik geen 2 jaar mijn belastingen via twee landen aan te geven met alle complexiteit van dien, maar zo zou er slechts 1 jaar fiscaal gedoe op me af komen. “Dit meen je niet, zoiets doe je niet” klonk het streng. “Maar natuurlijk, waarom niet?” Ik begreep haar niet, deze eindejaarspremie maakte het onnodig en verregaand moeilijk en het ging over een zeer klein bedrag. Wat voor mij pure logica was, was voor haar regelrechte ontduiking.
Belgen vinden het de normaalste zaak om creatief te zijn bij betalingsverplichtingen ten aanzien van de overheid. De Belgische overheid erkent de problematiek: zwartwerk is er schering en inslag, belastingontduiking overkomt elke burger wel eens en boetes worden vaak niet betaald in de hoop dat de overheid er van af ziet. Voor sommige zaken heeft de overheid een eigen oplossing bedacht. Kijk maar naar deze korte reportage van de Nederlandse correspondent Paul Sneijder over “België, het land waar je legaal de belasting kunt ontduiken”.

Het is mijn ervaring dat de Nederlandse overheid helderder communiceert en strakkere procedures heeft. Brieven in begrijpelijke taal en procedures met heldere spelregels en weinig achterpoortjes. België blijft toch echt omslachtige zaken hebben, waardoor er onder uit komen een soort nationale sport geworden is. Ik heb geleerd: sjoemelen of creatief zijn, dat moet ik hier niet proberen.

Noot aan zij die me willen aangeven bij de fiscus: Ik ben helaas een brave burger. En mijn accountant ook.

Share.

Leave A Reply